«جناب سرگرد، من ننگم می‌آید اول صبح احترام به کسی بگذارم که ایران را فروخته به بیگانه.»

 خلبان آزاده هوشنگ شیروین در ادامه خاطرات خود در سایت جامع آزادگان نوشت: تو شیراز کارم پرواز بود و خواندن کتاب‌های پروازی، ولی شب‌ها تنها بودم و تنهایی مرا وا می‌داشت به فکر کردن. گاهی وقت‌ها تا نصف شب بیدار بودم و فکر می‌کردم. به پدرم و به سختی‌هایی که کشیده بود، به مادرم، به تنهایی‌اش و به این که یک تنه از پس مشکل‌ها بر آمده بود.

 وقتی خسته می‌شدم، عکس‌های هواپیما را از تو کیفم در می‌آوردم، می‌نشستم به تماشا. می‌دانستم از رده خارج شده‌اند، ولی نگاه کردن شان خاطره‌هایم را زنده می‌کرد و به شب‌هایم رنگ می‌داد. با علاقه از آنها نگهداری می‌کردم و مواظب‌شان بودم. بعضی وقت‌ها هم که دلم می‌گرفت، می‌رفتم سر مزار "حافظ" و "سعدی ". با آنها درددل می‌کردم و سبک می‌شدم.

 بهار سال 57 به بوشهر منتقل شدم. رفتنم به بوشهر با تظاهرات مردمی علیه رژیم پهلوی بود. در پادگان فرماندۀ فهمیده و جا افتاده‌ای داشتیم. در صحبت‌هایش از هیچ جناحی طرفداری نمی‌کرد، ولی بعد از سخنرانی او آدم‌های ضد اطلاعات می‌آمدند و علیه نهضت و امام حرف می‌زدند.

«کمونیست‌ها می‌خواهند مملکت را بدهند به شوروی.»

 «مردم گول بیگانه‌ها را می‌خورند که از حکومت شاهنشاه عیب و ایراد می‌گیرند.»

 «واپس‌گراها نمی‌گذارند ایران رشد کند و برای خودش قدرتی بشود.»

 یک بار در منزل یکی از دوست‌هایم نوار امام را گوش کردم. از استقلال و لغو کاپیتولاسیون و استقلال صنعتی و فکری می‌گفت. راه جلوی پام روشن شد و خیلی بیشتر سر از اوضاع و احوال در آوردم. حرف‌های امام در دلم نشست. طوری که نوارهای امام را می‌گرفتم و گوش می‌دادم. چند بار لباس شخصی پوشیدم و مخفیانه با دوستانم رفتیم راهپیمایی. «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» را از ته دل داد می کشیدیم.

 من خودم را مسلمان واقعی نمی‌دانستم، ولی حرف‌های امام برایم گیرا بود و خوب عطر و بوی انقلاب در پایگاه‌های نیروی هوایی پیچید و جا افتاد. کسی در مراسم صبحگاه حاضر نمی‌شد. در پایگاه‌ها پایه‌های نظام از هم پاشیده بود و کسی زیر بار نمی‌رفت.

 یک روز در گردان پروازی نشسته بودیم و با بچه‌ها صحبت می‌کردیم. فرماندۀ گردان داخل آمد و یکی از افسرها را صدا زد. جلو بقیه پرسید: «جناب سروان. تو مراسم صبحگاه نمی‌بینمتان.»

افسر جوان بلند جواب داد: «جناب سرگرد، من ننگم می‌آید اول صبح احترام به کسی بگذارم که ایران را فروخته به بیگانه.»

چین‌های ریز کنار چشم فرمانده بلندتر و عمیق‌تر شد. صدای خنده پیچید تو سالن. او خودی بود و برای حفظ ظاهر سؤال کرده بود. هرچه می‌گذشت، انقلاب بیشتر ریشه می‌دواند و جان می گرفت. پرسنل پایگاه قرار گذاشتند از پایگاه تا شهر راهپیمایی کنند. خبر رسید به گوش خبر چین‌ها. دستور دادند: «هیچ کس حق همچی کاری را ندارد.»

 بچه‌های پایگاه مردانه پای قول‌شان ایستادند. مردم بوشهر هم آمدند استقبال‌شان و با نیروی هوایی یکی شدند. فردایش یک هوایپمای «سی۱۳۰» ارتش تو فرودگاه نشست زمین. مأمور ساواک و گارد ریختند پایین، همه را جمع کردند تو میدان صبحگاه. یکی از مافوق‌ها رفت پشت بلندگو، بخشنامه‌ای را خواند. کل بخشنامه در همین خلاصه می‌شد: «فریب‌ خورده‌ها و کسانی که این بلوا را راه انداخته‌اند، محکوم به اعدامند.» و بچه‌هایی را که از قبل نشان کرده بودند، گرفتند و بردند. به جرم تحریک و راه انداختن شورش. مدتی گذشت تا فهمیدیم آنها را به خاش تبعید کرده‌اند. چیزی نگذشت که تلاش مردم نتیجه داد و انقلاب پیروز شد. تبعیدی‌ها و زندانی‌ها برگشتند و آفتاب و زندگی رنگ و بوی دیگری پیدا کرد.

استفاده سایت رسمی بایرن مونیخ از نام "خلیج فارس" خشم کشورهای عرب کناره جنوبی خلیج فارس را برانگیخت.

 به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، بایرن مونیخ با تمام ستارگان خود قطر را به عنوان محل برپایی اردوی آماده سازی زمستانی‌اش انتخاب کرد. این اردوی 9 روزه در یک کشور عربی برگزار می‌شود اما سایت رسمی بایرن مونیخ و همچنین روزنامه بیلد آلمان در اقدامی جالب از نام "خلیج فارس" برای بازتاب خبرهای اردوی زمستانی بایرن استفاده کرده‌اند که خشم کشورهای عربی را برانگیخته است.

 سایت رسمی باشگاه بایرن مونیخ در این باره نوشت: "کمپ فولکس‌ واگن قطر. تمرین زیاد و دو بازی در خلیج فارس". در ادامه خبر سایت بایرن مونیخ آماده است: "بازیکنان بایرن مونیخ در حرارت 20 درجه قطر تمرین می‌کنند. در اینجا آنها زمین‌های تمرینی مناسب و کاملا مجهز و هتل‌های زیبا و نزدیک به کمپ تمرین در اختیار دارند و محیطی ایده‌آل را تجربه خواهند کرد."

 استفاده سایت رسمی بایرن مونیخ از نام "خلیج فارس" واکنش کشورهای عربی را به دنبال داشته است. سایت عربی کوره نوشت: "اردوی زمستانی بایرن مونیخ در دو کشور عربی برگزار می‌شود نه ایران با این حال سایت رسمی این تیم آلمانی از نام "خلیج فارس" استفاده کرد. این بسیار جنجال‌برانگیز است و باعث خشم کشورهای عربی شده؛ چه بسا منجر به بحران دیپلماسی کشورهای عربی با آلمان شود."

 جالب‌تر آن که پایگاه اینترنتی باشگاه مونیخی در نسخه عربی خود نیز از عنوان "خلیج فارس" بهره گرفته است. (عکس)

"ماجد الماجد" شهروند سعودی و رهبر گروه "عبدالله عزام" نزدیک به القاعده به تازگی در کمتر از چند روز پس از بازداشت در لبنان به دست ارتش این کشور، در بازداشت درگذشت.

 به گزارش ایسنا، عصر ایران در ادامه نوشت: گروه "عبدالله عزام" در آبان ماه گذشته مسؤولیت دو انفجار انتحاری علیه سفارت ایران در بیروت را برعهده گرفت. در این دو انفجار انتحاری، شماری زیادی کشته و زخمی شدند. تعدادی از شهروندان ایرانی از جمله رایزن فرهنگی ایران هم در میان کشته‌شدگان این حادثه بودند.

 براساس اطلاعاتی که رسانه‌های لبنانی به نقل از منابع امنیتی منتشر کرده‌اند الماجد ارتباط نزدیکی با شبکه القاعده در منطقه خلیج فارس و تندروهای اسلام‌گرای زیرمجموعه القاعده در سوریه برقرار کرده بود. الماجد در ماه‌های اخیر در دیدار با رهبر "جبهه النصره" گروه مسلح نزدیک به القاعده در سوریه، درباره همکاری میان دو طرف توافق شده بود.

 الماجد همچنین سابقه فعالیت در پاکستان، عراق و سوریه را نیز در کارنامه خود داشت. علاوه بر این یکی از کانال‌های جذب و انتقال کمک‌های مادی از کشورهای جنوب خلیج فارس برای القاعده و تشکیلات و شاخه‌های زیرمجموعه‌اش بود.